
सरकारले केही बर्षअघि भक्तजनको अधिक घुइँचो लाग्ने मठमन्दिरहरुको भेटी व्यवस्थापन गर्ने निर्णय गरेको थियो । पशुपतिनाथ, मुक्तिनाथ, मनकामना, गोरखकालीलगायतका अत्याधिक भक्तजनहरु आउने मन्दिरहरुको भेटी व्यवस्थित गर्ने निर्णय गरेको हो ।तीमध्य

उत्तरी गोरखाको चुमनुब्री गाउँपालिका र धार्चेका केही गाउँहरु स्याउ खेतीका लागि उपयुक्त हावापानी भएको ठाउँ हो । चुमनुब्री २, ३, ४, ५ र ६ का गाउँठाउँ स्याउका लागि अत्यन्त उपयुक्त

जुनकुनै कार्यक्रमको सुरुवात भव्य, सभ्य हुन्छ । तामझामले आरम्भ पनि गरिन्छ । तर समय वितेसंगै सो अभियान तुहिदैजान्छ । अन्ततः सुन्यमा अन्त हुन्छ ।अधिकांश सुरुवातीहरुको बिडम्बना यही हो, तर सबैमा

बेला कुबेला विभिन्न गाउँठाउँमा अनायासै चोरीका घटना बढ्न थाल्छन् । दुईबर्ष अघि बारपाक सुलिकोट ४ सौरपानीमा यस्तै घटना भयो । प्रहरी प्रशासनले कडा निगरानी गर्न थालेपछि श्रृङ्खलावद्ध चोरीका घटना न्यूनिकरण

कुनैपनि महामारीको एउटा नमूना पोजेटिभ देखियो भने राष्ट्रिय समाचार बन्छ । तर ती केसहरु धमाधम बढ्न थाल्छ, तब सामान्यीकरण बन्दै जान्छ भन्ने उदाहरण कोभिड १९ महामारीका बेला सबैले अनुभव गरेकै

कुनै पनि कुराको उठान हुनु मात्र ठूलो कुरा नहुँदो रहेछ । आरम्भ भन्दा पनि त्यसको निरन्तरता हुन्छ कि हुदैन भन्ने कुराले महत्व राख्दछ । तर बिगत केही बर्षदेखिको पालिकाहरुको अभ्यासलाई

राष्ट्र निर्माता पृथ्वीनारायण शाहले जीवनकालको अन्त्यमा देशबासीका नाममा सन्देश दिँदै भनेका थिए, ‘मेरा साना दुखले आज्र्याको मुलुक होइन, सबैलाई चेतना भया’ । नेपाल एकीकरण अभियानको क्रममा पाएको आफ्नो दुखबारे संवेदनशील

सत्य निरुपण तथा मेलमिलाप आयोग ऐन र बेपत्ता नागरिक छानबिन आयोगसम्बन्धी विधेयक(टिआरसी) संसदबाट अनुमोदन गर्दै राप्रपा अध्यक्ष एवं सांसद राजेन्द्र लिंदेनले शान्ति प्रक्रिया पूरा गर्न र गणतन्त्र स्थापनामा राजा ज्ञानेन्द्रको

भारतको राजनीतिक परिवर्तनले नेपालको राजनीतिमा प्रभाव पर्छ भनिन्छ । राजनीतिक मात्र होइन, छिमेकीको अन्य सामाजिक, सांस्कृतिक, आर्थिक गतिविधिको प्रभाव नजिकको अर्को मित्रशक्तिमा पनि स्वतः पर्नु स्वभाविक हो । नजिकको मित्रशक्तिको

‘आचरण हराए संस्कार हराउँछ, संस्कार हराए संस्कृति हराउँछ, संस्कृति हराए राष्ट्र हराउँछ, यदि राष्ट्र हराएमा हाम्रो पहिचान रहन्न’ भन्ने तथ्यलाई कहिल्यै कसैले नकार्न सक्दैन । यो सत्य हो कि, संस्कृति