केन्द्रीय तथा स्थानीय तहको अधिकांश विकास बजेट बिगत दुईदसकदेखि सडक निर्माणमा खर्च हुने गरेको छ । आवश्यक अनावश्यक बिभिन्न ठाउँमा सडक निर्माण भएका छन् । खनिएका सडकलाई प्रबलीकरण गर्नुभन्दा पनि
दुईबर्षअघि तत्कालीन स्थानीय विकास मन्त्री हितरात पाण्डेले आफूले चुनाव जितेको गोरखा २ लाई काठेपोलमुक्त क्षेत्र बनाउने लक्ष्यले निर्वाचन क्षेत्र पूर्वाधार विकास कार्यक्रमको सबै बजेट बिनियोजन गर्ने प्रस्ताब गरे । तत्कालीन
गोरखाका विभिन्न ३ वटा ठुला मानिएका क्रसरमा प्रमुख जिल्ला अधिकारी नारायण प्रसाद भट्टराईको टोलीले स्थलगत अनुगमन गर्यो । अनुगमन टोलीले कुनै पनि क्रसर उद्योग पनि पुरै मापदण्ड पुरा गरेको नभेटेको
करिब सात महिनाको लागि लुइँटेल भञ्ज्याङ भच्चेब सडक खण्डको स्तरोन्नती र कालोपत्रेको जिम्मा पाएका ठेकेदारलाई म्याद थप भयो । भूकम्पीय आपत्कालीन सहायता आयोजना अन्तरगत ३० किलोमिटर रहेको सो आयोजनाको दुई
योजना फस्र्यौट गर्नका लागि सामागाउँ, साम्दोबाट मनाङ, लम्जुङ, तनहूँ हुदै तीन जिल्ला पार गरेर गोरखा सदरमुकाम आइपुगेका छन् । गोरखाकै बुढीगण्डकीको किनारै किनार हुदै आयो भने सात दिनसम्म लाग्छ भने
सुनिन्छ, जापानमा आन्दोलनकारीले अरु दिनमा भन्दा धेरै काम गरेर आन्दोलन गर्छन् । अर्थात धेरै काम गरेर धेरै उत्पादन गरेर सम्बन्धित क्षेत्रलाई नैतिक संकट पर्ने गर्छन् । तर हामी यति अधम
सरकारले गरिबी निबारण कोष मार्फत गरिबी घरको पहिचान गरी परिचय पत्र बाँड्ने क्रम सुरु गरेको छ । पाँच बर्षअघि पहिचान गरे पनि ढिला गरी अहिले परिचयपत्र वितरण गर्न लागेको हो
कतिपय मान्छे मेरो के कमी कमजोरी छ, औल्याइदेऊ न, भनेर सोध्छन् । ती बाठा हुन् । उनीहरुलाई औल्याइदिएको दोष, कमजोरी फेरि दोहो¥याउँदैनन् । तर कतिपयलाई भने नसोध्दा पनि तिमी यो
भनिन्छ, मानिसको पण्डित्याई आफूमा लागु गर्नुभन्दा बढि अरुलाई सुझाव दिन प्रयोग गरिन्छ । यदि त्यही रुपमा नलिने हो भने यतिबेला स्थानीय तहलाई धेरै सुझाव, दिशानिर्देशको खाँचो छ । स्थानीय तह
गतबर्ष पनि श्यामचेत गाउँभन्दा माथिको पहिरोले गाउँलेहरु त्रासैत्रासमा बाँचे । दुई महिना बर्खाभरि कैयौं गाउँले बिस्थापित भए । हिउँद लागेपछि गाउँमा बसेका कतिपय गाउँले यो बर्खा मा पनि पनि चिल्लीबिल्ली