धेरै प्राचीन सम्पदाहरु अहिले नासिदै गइराखेका छन् । पुराना कला संस्कार, संस्कृतिहरु नासिदै गएको बारे सबै जानकार छन् । जस्तो कि, घाँटु मारुनी,हराउँदै छ । बालन, हनुमान नाच, सरस्वती नाच
अरु प्राणीका तुलनामा मानव जगतलाई धेरै चुनौतिहरु छन् । अनगिन्ति रोग, महामारीहरु मानव जगतलाई नै । अनगिन्ति प्राकृतिक तथा मानव निर्मित विपतहरु मानव जगतलाई नै । अहिले विश्वभरका मान्छेहरुले एकैसाथ
‘हाम्रा बा पैसा नभएर गरीब भएका होइनन्, वुद्धि नभएर हो’, एक साथीले भन्थे । नेपालको सन्दर्भमा पनि यो कथन सुहाउँछ । नेपाल पैसा नभएर मात्र गरीब भएको होइन । देश
गत आइतबार सम्पन्न सिसिएमसी तथा कमाण्ड पोष्टको निणर्यअनुसार प्रमुख जिल्ला अधिकारीले पुन एकसाताका लागि निषेधाज्ञा लम्ब्याएका छन् । चारमहिना लामो लकडाउनबाट बल्लतल्ल उन्मुक्ति पाएका गोरखाबासीले फेरि अर्को कडा प्रकारको लकडाउन
लघुवित्त वित्तीय संस्थाहरु वैंकिङ कारोबार गर्ने भन्दै घरदैलो गर्ने गरेको सबैले देखेकै हो । गाउँका पढ, अनपढ महिलाहरु भेला गर्दै पैसा उठाउँदै, लगानी गर्दै ‘टार्गेट’ पूरा गर्ने क्रममा गाउँमा धेरैको
भाग्यवश गोरखामा हाल सक्रिय कोरोना संक्रमितको संख्या जम्मा एकजना छन् । उनको पनि हालसम्म स्वास्थ्य अबस्था सकुशल रहेको छ । कुनै अकल्पनीय दुर्भाग्य भएन भने अबको दुईचार दिनभित्र उनी पनि
कोरोना महामारीका कारण कहिले लकडाउन, कहिले सटडाउन, कहिले निषेधाज्ञा, कहिले के भनेर नागरिकहरु घरभित्रको भित्रै भएको धेरै महिना भयो । आधाआधी असार र साउन पूरै गरी करिब डेढ महिना केही
जंगली जनावरले आक्रमण गरेर मारिएका घरपालुवा जनावरको क्षतिपूर्ति दिने सरकारी प्रावधान छ । जंगली जनावरका कारण घर पालुवा जनावर गुमाएका पीडित परिबारले क्षतिपूर्ति पाउँ भनेर माग पनि गरिरहेका छन्, तर
भूकम्पअघि र भूकम्पपछि पनि गोरखाका धेरै गाउँबस्ती पुनस्थापन गर्नुपर्नेको सूचीमा छ । राष्टिूय पुनर्निर्माण प्राधिकरण, आयोजना कार्यान्वयन इकाइ, अनुदान व्यवस्थापन तथा स्थानीय पूर्वाधार कार्यालयका अनुसार पहिरोको जोखिमका कारण पुनस्थापना गर्नुपर्ने
लकडाउन, सटडाउन, कफ्र्यू, बन्द, हड्ताल यी सबमा मानवीय स्वतन्त्रता बिरोधी क्रियाकलाप हुन् । यी क्रियाकलापमा आर्थिक, सामाजिकलगायतका स्वतन्त्रता रहन्न । अभ्यासलाई हेर्दा लकडाउन, सटडाउन, कफ्र्यू सरकार पक्षले आव्हान गर्ने गतिविधि